Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün 88. ölüm yıl dönümü anısına ithafen; tarihî kişiliğinin yanı sıra liderlik ve yöneticilik anlayışının, karar alma becerisinin, liyakat ve adalet ilkelerinin, bilime bağlılığının ve toplumsal sorumluluk yaklaşımının günümüz yöneticileri ve gelecek nesillerince de tanınması için kaleme alınmıştır.
Atatürk Bingöl’de doğsaydı…
İlk adımını Hesarek’in soğuk rüzgârlarına karşı atar,
Ufkunu Şerafettin Dağları’nın heybetinde arardı.
Çır Şelalesi’nin gürleyişinde milletin sesini, Yüzen Adalar’ın sessiz yolculuğunda çalışkanlığın manasını yeniden keşfederdi.
Çocukluğu Çapakçur’un sokaklarında geçerdi.
Düşünürdü.
Yaşlıların sözünü kesmeden dinler, yoksulun sofrasına oturur, köylünün derdini kendi meselesi bilirdi.
Zağ Mağaraları’nın taş duvarlarına bakarken geçmişi sorgular, geleceğin mimarisini zihninde şekillendirirdi.
Bilginin peşinden gider, tecrübeye değer verir, öğrenmekten yorulmazdı.
Kiğı Kalesi’nden memleketine bakarken yalnızca dağları görmezdi.
Düşünürdü.
Kalkınmayı bekleyen köyleri, eğitim bekleyen çocukları, emeğinin karşılığını arayan insanları görürdü.
Her ihtiyacı dinler, her kararı ölçer, her adımı hesap ederdi.
Sorumluluğun ağırlığından kaçmaz, üstlendiği görevi bir milletin geleceğine karşı verilmiş söz olarak görürdü.
Onun gözünde makam bir üstünlük değil, ağır bir emanetti.
İnsan yetiştirirdi.
Gençlere cesaret, yöneticilere sorumluluk, topluma özgüven kazandırırdı.
Liyakati kapıların anahtarı yapar, ehliyeti olmayanı makamın gölgesine sığındırmazdı.
Fikre açık, eleştiriye saygılı, ilkelerinde kararlı olurdu.
Gerektiğinde alışılmış yolları değiştirir, imkânsız görünen hedeflere yürürdü.
Bingöl’ün bir köyünde susuzluk varsa çözüm arardı.
Bir okulun çatısı akıyorsa önce oraya giderdi.
Bir gencin yeteneği keşfedilmeyi bekliyorsa elinden tutardı.
Bir üreticinin emeği karşılıksız kalıyorsa hakkını savunurdu.
Gösterişe değil hizmete, söze değil esere, yakınlığa değil liyakate değer verirdi.
Yapılan işin büyüklüğünü anlatılan sözlerle değil, insan hayatında meydana getirdiği değişimle ölçerdi.
Buban Bacaları’nın göğe uzanan siluetinde yükselmenin manasını, Murat Nehri’nin akışında sürekliliği, Güneşin Doğuşu’nda yeniden başlamanın iradesini anlatırdı.
Karar vermekten çekinmezdi.
Acele etmeyi cesaret sanmazdı.
Hazırlığını yapar, ihtimalleri değerlendirir, doğru zamanı beklerdi.
İnsanları ikna eder, ortak hedef etrafında toplar, kaynakları akılla yönetirdi.
Zamanın kıymetini bilir, geleceği bugünden inşa ederdi.
Kös Kaplıcaları’nın şifalı sularından daha değerli bir şey arardı.
Toplumun huzurunu…
Sülbüs Dağı kadar sağlam bir irade,
Çır Şelalesi kadar gür bir ses taşırdı.
Atatürk bugün Bingöl’de doğsaydı…
Düşünüyorum.
İlk önce hangi makamın kapısını çalardı?
Hangi çocuğun eğitimine dokunurdu?
Hangi köyün yolunu yapardı?
Hangi gencin hayalini gerçeğe dönüştürürdü?
Hangi tarihî eseri korur, hangi doğal güzelliği gelecek nesillere emanet ederdi?
Düşünüyorum bütün yöneticilere tek bir ölçü bırakırdı:
Bingöl’ün büyüklüğü, makamlarında oturanların unvanıyla değil, Bingöl’de yaşayan insanların hayatına kattıkları değerle ölçülür.
Bingöl, sahiplenildiğinde güzelleşir.
Düşünüyorum.
Bingöl'ü yaşanılır kılan dağlarının yüksekliği, ovalarının genişliği, doğal güzelliklerinin zenginliği değildir.
İnsanına verilen değer, adaletle alınan karar, hakkaniyetle sunulan imkân, geleceğe bırakılan eser de onun güzelliğini belirler.
Makamlar geçer.
Unvanlar silinir.
Görevler değişir.
Ferdasında insanın hayatına dokunan hizmet kalır.
Adaletle alınmış karar, yetiştirilmiş nesil, ayağa kaldırılmış Bingöl kalır.
Atatürk Bingöl’de doğsaydı…
Dağlarına bakıp hayran kalmakla yetinmezdi.
Düşünürdü.
Bingöl yaylalarının gölgesinde yaşayan insanların yarınlarını, köylerin ihtiyaçlarını, gençlerin beklentilerini, çocukların eğitimini düşünürdü.
Dağlarının yüksekliğini hedeflerine, insanının gönül zenginliğini kalkınmanın merkezine taşımak isterdi.
Bingöl’ü dağları kadar yüksek hedeflere, insanı kadar büyük yarınlara taşımak isterdi.
Bingöl’ün makûs talihini değiştirmek için önce kendine güvenmeyi, o güveni hizmete dönüştürmesi gerekir.
